Πήλιο: κλοπή εξωλέμβιων κινητήρων

Πήλιο: κλοπή εξωλέμβιων κινητήρων

Πήλιο: Ξανά στο στόχαστρο οι μηχανές σκαφών στον Νότιο Πήλιο – «Χτυπούν» τα εξοχικά πριν το καλοκαίρι

Δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και οι ίδιες γνώριμες σκιές πλανώνται πάνω από τα ήσυχα παραθαλάσσια χωριά του Νοτίου Πηλίου. Δύο πρόσφατα περιστατικά κλοπής κινητήρων σκαφών έχουν φέρει ξανά στο προσκήνιο μια μορφή εγκληματικότητας που μοιάζει πλέον να λειτουργεί μεθοδικά, στοχευμένα και με απόλυτη αίσθηση ατιμωρησίας.

Δεν πρόκειται για τις συνήθεις «επιδρομές» που αναζητούν χρήματα ή τιμαλφή. Οι συγκεκριμένοι επιτήδειοι έχουν στραφεί αποκλειστικά στις μηχανές σκαφών – είτε πρόκειται για επαγγελματικά, είτε για μικρά ιδιωτικά ταχύπλοα. Φαίνεται πως οι μηχανές αυτές αποτελούν για κάποιους «επένδυση με αξία», την οποία ξεκολλούν κυριολεκτικά μέσα στη νύχτα.

Ο οικισμός Καλάμου, με ελάχιστους μόνιμους κατοίκους τον χειμώνα και εξοχικές κατοικίες που ετοιμάζονται αυτές τις μέρες να υποδεχτούν τους ιδιοκτήτες τους για την καλοκαιρινή περίοδο, βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο. Ένας κάτοικος Λάρισας, που κατέβηκε στο εξοχικό του για να το ετοιμάσει ενόψει καλοκαιριού, βρήκε την αποθήκη του ανοιγμένη και τη μηχανή του σκάφους του να λείπει. Μια μηχανή που δεν κλέβεται εύκολα – ούτε μεταφέρεται χωρίς σχέδιο.

Λίγα μέτρα πιο πέρα, σε άλλο σπίτι, μια γυναίκα που ετοίμαζε την πώληση της δικής της μηχανής, πήγε με τον υποψήφιο αγοραστή να την επιδείξει… και βρέθηκαν μπροστά σε μια άδεια θέση. Η βάρκα της ήταν καλά κλειδωμένη και σκεπασμένη στην αυλή, όμως αυτό δεν φάνηκε να αποτελεί εμπόδιο.

Το μοτίβο κοινό: σπίτια με εξοχικές κατοικίες, μικρή ή καθόλου παρουσία ιδιοκτητών, μηχανές σε αποθήκες ή αυλές. Δεν χτυπούν στο ποτάμι ή στα σημεία που υπάρχει κίνηση. Η παρουσία ξενοδοχείου και ταβέρνας στην περιοχή φαίνεται να λειτουργεί αποτρεπτικά – εκεί δεν πλησιάζουν.

Τα περιστατικά έχουν καταγγελθεί στο Αστυνομικό Τμήμα, αλλά –όπως σχεδόν πάντα– οι δράστες είναι άφαντοι. Στην πράξη, την ασφάλεια την έχουν αναλάβει οι ίδιοι οι κάτοικοι και οι σκαφάτοι της περιοχής, που πλέον βρίσκονται σε διαρκή επικοινωνία και αλληλοενημέρωση. Περιπολούν, προσέχουν, κοιτούν και το σπίτι τους. Γιατί όταν το κράτος δεν φτάνει, επιστρατεύεται η κοινότητα.

Το ερώτημα των κατοιίκων που μένει να απαντηθεί: Πόσο ακόμα θα ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση πριν κάποιοι αναλάβουν –επιτέλους– σοβαρά την αστυνόμευση περιοχών που μπορεί να φαίνονται ήσυχες, αλλά μόνο ήσυχες δεν είναι πλέον;

ΠΗΓΗ